Η Citronne Gallery στον Πόρο ξεκίνησε το καλοκαιρινό της πρόγραμμα με την ατομική έκθεση του Γιάννη Αδαμάκου “Ο Ενδιάμεσος Χώρος”, σε επιμέλεια Τατιάνας Σπινάρη–Πολλάλη. Καταξιωμένος ανανεωτής της αφαιρετικής ζωγραφικής, ο Γιάννης Αδαμάκος δημιουργεί απροσδιόριστα τοπία – αντανακλάσεις του αισθητηριακού κόσμου, διαθλασμένου από τη μνήμη. Ενδιαφέρεται για τη διερεύνηση των ορίων ανάμεσα στην έκρηξη και την ηρεμία, το φως και το σκοτάδι, τον αυθορμητισμό και την τάξη. Πλήθος κόσμου παρευρέθηκε στα εγκαίνια της έκθεσης το απόγευμα του Σαββάτου 14 Ιουνίου.
Ο Γιάννης Αδαμάκος εκπροσωπείται από την Citronne Gallery. Ο “Ενδιάμεσος Χώρος” είναι η τέταρτη έκθεση του καλλιτέχνη στην γκαλερί. Έχουν προηγηθεί οι εκθέσεις Insight (2021, Citronne Gallery – Αθήνα), Re-emergence (2017, Citronne Gallery – Πόρος) και The Space Between Us (2011, Citronne Gallery – Πόρος).
Ο καλλιτέχνης εμμένει στις δυνατότητες της ζωγραφικής σύνθεσης, του χρώματος και του σχεδίου, εξερευνώντας νέους τρόπους απόδοσης των σχέσεων μεταξύ σκιάς, χρώματος, φωτός και χώρου. Καλλιεργεί μία αφαιρετική ζωγραφική με εντάσεις αλλά και ηρεμία, μία ζωγραφική με ατμόσφαιρα και πνοή, εγείροντας έτσι συναισθήματα και διαθέσεις, αλλά και προκαλώντας ένα εμβυθιστικό βλέμμα στις ζωγραφικές και σχεδιαστικές ποιότητες. Τα όρια ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι, στον θόρυβο και την σιωπή, το όνειρο και το βίωμα, την φύση και την φαντασία συγχέονται μέσα στο χρώμα.
Οι συνθέσεις του υποδηλώνουν πραγματικά, αλλά και ψυχικά τοπία, όπως προκύπτουν από το υποσυνείδητο και την επιλεκτική εκείνη μνήμη η οποία αφαιρεί κάθε περιττό και συγκρατεί το ουσιώδες. Αποτελούν ζωγραφικούς χώρους, τοπία και θαλασσογραφίες οι οποίες εκτείνονται και εκτός πλαισίου της σύνθεσης και εντός του βάθους του έργου.
Στην έκθεση “O Ενδιάμεσος Χώρος” παρουσιάζεται μία νέα ενότητα ζωγραφικών έργων και κολάζ. Βασίζεται σε κάθετους και οριζόντιους άξονες που συνθέτουν έναν νοητό κάναβο. Τον απασχολεί η εκφραστική γεωμέτρηση του χώρου που αποπνέει μία κατάσταση ψυχικής ισορροπίας, ανάμεσα στην ηρεμία του οριζόντιου στοιχείου και την ανάταση του καθέτου. Επιπροσθέτως, συνθέσεις από χαρτί συνιστούν ιδιόρρυθμα κολάζ που ενέχουν την διαδικασία της καταστροφής και υπογραμμίζουν την δύναμη της χειρονομίας. Κατά τον Αδαμάκο, τα έργα αυτά προέκυψαν «αναπάντεχα» όταν, αποδομώντας παλαιότερα έργα του σε χαρτί, παρατήρησε ότι τα σκισμένα χαρτιά δημιουργούσαν νέα έργα, δυναμικές συνθέσεις. Οι συνθέσεις αυτές είναι κατά κάποιον τρόπο, ενδιάμεσες μεταξύ του παλαιού και του νέου, του τυχαίου και του προμελετημένου, της καταστροφής και της δημιουργίας.
Με τις δύο αυτές ενότητες έργων, η έκθεση O Ενδιάμεσος Χώρος υπενθυμίζει τις αντιθέσεις στην δημιουργική διαδικασία του Αδαμάκου, καθώς και στην οπτική αρθρωμένη γλώσσα. Πρόκειται για εκρηκτικές δημιουργίες – κραυγές που συνδιαλέγονται με την ηρεμία και το όνειρο.
Φωτογραφίες: Studio Panoulis
