Η Citronne Gallery στον Πόρο εγκαινίασε την καλοκαιρινή σεζόν 2026 με την ατομική έκθεση της Αφροδίτης Λίτη, «Το Παιχνίδι της Ανάδυσης». Η Αφροδίτη Λίτη συγκροτεί έναν γλυπτικό κόσμο όπου συνυπάρχουν η θάλασσα, η μνήμη και ο μύθος ως ενιαία χωρική εμπειρία. Εγκαθιστά στο χώρο της γκαλερί ένα εσωτερικό θαλάσσιο πέρασμα, όπου το φυσικό φως, οι μορφές, και το περιβάλλον συνθέτουν μια ποιητική ανατροπή της πραγματικότητας.

Η έκθεση «Το Παιχνίδι της Ανάδυσης», σε επιμέλεια της Διευθύντριας της Citronne Gallery, Τατιανας Σπινάρη-Πολλάλη, θα διαρκέσει μέχρι 13 Σεπτεμβρίου 2026. Πρόκειται για μια νέα σύνθεση έργων της καλλιτέχνιδας, σε δύο εγκαταστάσεις: μία στον κύριο εκθεσιακό χώρο της γκαλερί και μία στην εσωτερική αυλή. Η διπλή χωρική διάρθρωση συγκροτεί έναν γλυπτικό κόσμο, όπου η θάλασσα, η μνήμη και ο μύθος συνυπάρχουν ως ενιαία εμπειρία μεταμόρφωσης.

Στο «Παιχνίδι της Ανάδυσης», η γλυπτική παρουσιάζεται ως ανοιχτό πεδίο σχέσεων και αλληλεπιδράσεων ανάμεσα στο έργο και τον χώρο, στην ύλη και το φως, στο φυσικό και το τεχνητό, στο οικείο και το υπερπραγματικό. Η καλλιτέχνις αξιοποιεί στοιχεία επαναλαμβανόμενα στο εικαστικό της λεξιλόγιο. Η κολυμβήτρια, το δελφίνι, το όστρακο, η βάρκα, το δαχτυλίδι, η σαύρα δεν είναι μεμονωμένα σύμβολα, αλλά μορφές σε διαρκή συσχέτιση. Μέσα από την αντανάκλαση και την αλλαγή κλίμακας, η Λίτη ανασυνθέτει την σχέση ανάμεσα στην φύση, τον μύθο και το όνειρο.

Ο τίτλος της έκθεσης εμπεριέχει και την ερμηνεία της. Η ανάδυση δηλώνει την στιγμή κατά την οποία κάτι αθέατο έρχεται στην επιφάνεια και αποκτά μορφή: μνήμες, επιθυμίες, φόβοι, προσδοκίες. Το παιχνίδι συνδέεται με την ελευθερία. Η Λίτη παίζει με την κλίμακα και τις αντανακλάσεις και σκηνοθετεί μια μετάβαση από το πραγματικό στο φαντασιακό. Τίποτα δεν παραμένει απολύτως σταθερό: οι μορφές μετατοπίζονται, οι λάμψεις πολλαπλασιάζονται, ο χώρος μεταμορφώνεται.

Στον κύριο χώρο της Citronne, η στενόμακρη αίθουσα μετατρέπεται σε ένα εσωτερικό θαλάσσιο πέρασμα. Τα γλυπτά λειτουργούν υπαινικτικά και ανακαλούν την αέναη κίνηση της θάλασσας. Η Λίτη δημιουργεί ένα βιωτικό περιβάλλον, εντός του οποίου οι επισκέπτες καλούνται να κινηθούν, μέσα σε μια «ρυθμική» ατμόσφαιρα. Καθοριστικό ρόλο έχει το φως, το οποίο αντανακλούν και διαχέουν οι ψηφίδες Murano και οι μεταλλικές λάμψεις, οι οποίες επεκτείνονται στον περιβάλλοντα χώρο, στους τοίχους, στο δάπεδο της γκαλερί, μεταβάλλοντας διαρκώς την οπτική εμπειρία. Έτσι, το έργο δεν τελειώνει στα φυσικά του όρια αλλά επεκτείνεται οπτικά και φαντασιακά. Η εγκατάσταση περιλαμβάνει ψήγματα μνήμης σε χρόνο παρελθόντα και μέλλοντα και η γκαλερί καθίσταται ένας ενεργός τόπος μέσα στον οποίο τα γλυπτά αναπτύσσονται. Η δεύτερη εγκατάσταση, στην εσωτερική αυλή, μεταφέρει την ανάδυση σε ένα γήινο φυτικό περιβάλλον. Το υπερμέγεθες δαχτυλίδι με τις δύο σαύρες ενεργοποιούν την ολόφυτη αυλή με νέα ένταση. Ο εσωτερικός κήπος μετατρέπεται έτσι σε έναν ενδιάμεσο τόπο, όπου το φυσικό, το τεχνητό και το συμβολικό συναντώνται. Το δαχτυλίδι, αποσπασμένο από την οικεία του κλίμακα, αποκτά γλυπτική και σχεδόν αρχιτεκτονική παρουσία· οι σαύρες εισάγουν μια αίσθηση χθόνιας ζωτικότητας.

Η έκθεση στον Πόρο παραπέμπει σε προγενέστερες παρουσιάσεις της Λίτη στην Citronne Gallery. Στην ατομική της έκθεση στον αθηναϊκό χώρο της γκαλερί (Το Ονειρικό και το όνειρο: Οι Επικονιαστές της Ζωής, Citronne Gallery Αθήνα, 2024) η καλλιτέχνις ανέπτυξε έναν κόσμο με γνώμονα το ονειρικό στοιχείο, την μνήμη και την μεταμόρφωση. Η τελευταία της έκθεση Προηρόσια (2025), παρουσιάστηκε στην Ελευσίνα, έναν τόπο ιστορικά και μυθολογικά φορτισμένο, με καθοριστικά στοιχεία την γη, την τελετουργία και την αρχαϊκή μνήμη. Στον Πόρο, αυτή η διαδρομή μετατοπίζεται προς το υδάτινο, το θαλάσσιο στοιχείο. Ο νησιωτικός τόπος δεν λειτουργεί ως απλό σκηνικό, αλλά ως υπόρρητο έδαφος ανάγνωσης.

Στο έργο της Λίτη, η φύση ανασυντίθεται εσωτερικά ως μνήμη, ως επιθυμία, ως όνειρο και ο μύθος προσεγγίζεται ως ζων υλικό μεταμόρφωσης. Αντλεί από αρχέτυπες εικόνες τις οποίες μεταφέρει σε ένα τεχνητό, αστραφτερό, σχεδόν υπερπραγματικό περιβάλλον. Η δημιουργία της, ταυτοχρόνως αισθητηριακή και εννοιολογική, ξεκινά από την ύλη, αλλά καταλήγει στην εμπειρία.Το Παιχνίδι της Ανάδυσης είναι η τέταρτη έκθεση της Α. Λίτη στη Citronne Gallery. Έχουν προηγηθεί οι εκθέσεις: Το Ονειρικό και το όνειρο: Οι Επικονιαστές της Ζωής (Citronne Gallery Αθήνα, 2024), Κουκουβάγιες (Αρχαιολογικό Μουσείο Πόρου, 2017) και Εσωτερικός Παράδεισος (Citronne Gallery Πόρος, 2012).








Φωτογραφίες: Studio Panoulis
