Ο νεαρός πρωταγωνιστής του ANT1 Μιχάλης Μιχαλακίδης φωτογραφίζεται -με κοστούμι Mi-Ro- στο Academias hotel αποκλειστικά για το Mr-Green.
Φωτογράφος: Bill Τσαλικίδης
Βοηθός φωτογράφος: Κάτια Διαμάντη
Κοστούμι: Mi-Ro (Ομήρου 27, Τ.Κ. 10672. Κολωνάκι, Αθήνα, τηλ: 210-3318079)
Ευχαριστούμε τους ανθρώπους του ξενοδοχείου Academias Hotel, Autograph Collection (Ακαδημίας 38 & Ομήρου, Τ.Κ. 10672, Αθήνα, τηλ. 210-3670000, https://www.academiashotel.com/ ) για την ευγενική φιλοξενία στο ξενοδοχείο.
Το τηλεοπτικό κοινό τον είδε στο σίριαλ της ΕΡΤ «Χαιρέτα μου τον πλάτανο» – είχε προηγηθεί μια guest εμφάνιση στις «Άγριες Μέλισσες», ενώ φέτος υποδύεται τον Φώντα Τσατσάνη στην μαύρη κωμωδία του ANT1 «Γιατί ρε πατέρα;». Θεατρικά, έχει μια μεγάλη συνεργασία με την Κατερίνα Ευαγγελάτου με τις παραστάσεις «Άλκηστη» (πήγε και στην Επίδαυρο), «Βόυτσεκ» στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, «Άμλετ» και «The Doctor» – και οι δύο παραστάσεις ανέβηκαν στο Αμφιθέατρο στην Πλάκα, όπου εκεί θα επιστρέψει από τον Οκτώβριο ο Μιχάλης, καθώς θα παίξει στην πολυαναμενόμενη παράσταση της Ευαγγελάτου «Μακμπέθ», δίπλα στην Καρυοφυλλιά Καραμπέτη και τον Γιώργο Γάλλο. «Την Κατερίνα Ευαγγελάτου την είδα πρώτη φορά όταν πήγα σε ακρόαση που έκανε. Έκτοτε, συνεργαστήκαμε πολύ, σε υπέροχες παραστάσεις. Η Κατερίνα είναι ο πιο σημαντικός συνεργάτης που έχω στο θέατρο. Την εκτιμώ, την σέβομαι, την αγαπώ» λέει ο Μιχάλης.
Εκείνη η οντισιόν είχε έρθει μετά την πρώτη παράσταση του Μιχάλη στην Αθήνα, την «Δίκη» σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλο, όπου ήταν η αφορμή για να μετακομίσει από την Θεσσαλονίκη. Ο Μιχάλης συνεργάστηκε αργότερα με τους Θανάση Παπαθανασίου και Μιχάλη Ρέππα στο «Για μια ζωή» στο Πειραιώς 131 και με την Έλενα Μαυρίδου στο «Περιμένοντας τον Γκοντό», στο Θέατρο Χώρος.
Γεννήθηκε στην συμπρωτεύουσα, μεγώλωσε κοντά στο Βαρδάρη, «η οικογενειά μου δεν ήταν της τέχνης, δυο λαϊκοί άνθρωποι σε μια λαϊκή γειτονιά, που ούτε και εγώ ξέρω πως βρήκα δίοδο σε κάτι τελείως διαφορετικό… Η μητέρα μου μάλλον της άρεσε να ασχοληθώ με το θέατρο, της άρεσε να με βοηθάει και να με τρέχει σε παραστάσεις… Ωστόσο, όταν οι γονείς μου συνειδητοποίησαν ότι θα ασχολούμουν επαγγελματικά με την υποκριτική, και ότι θα βιοπορίζομαι από αυτή, ήταν ένα ζόρι. Δεν στάθηκαν, όμως, ποτέ εμπόδιο σε ό,τι ήθελα να κάνω, με στήριξαν με όλες τους τις δυνάμεις…» αποκαλύπτει ο 39χρονος ηθοποιός. «Ως μαθητής δεν ήξερα τι να κάνω, δεν ήμουν καλός μαθητής, αλλά πάντα είχα το προφίλ του καλού, μάλλον γιατί φαινόμουν καλό και σοβαρό παιδί. Στο Γυμνάσιο, μπήκα σε μια θεατρική ομάδα, όπου εκεί είδα ότι κάτι κάτι υπάρχει που με ενδιαφέρει. Ένιωσα πως άρχισα να αποκτώ ταυτότητα, να νιώθω ότι κάπου ανήκω και αυτό το αίσθημα δεν το ξεχνώ μέχρι τώρα…» Τελειώνοντας το Λύκειο, δίνει Πανελλαδικές εξατάσεις και περνάει στα ΤΕΙ Θεσσαλονίκης στην Σχολή Αγροτικής Ανάπτυξης, μια σχολή που δεν αγάπησε, οπότε, κάπως βρίσκεται στην θεατρική σχολή του Φυσικού του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Μετά από παροτρύνσεις φίλων και καθηγητών υποκριτικής, αποφασίζει να δώσει εξετάσεις, και στα 24 του, περνάει στην Δραματική Σχολή του Κ.Θ.Β.Ε. (προλαβαίνει το ηλικιακό όριο των 24!) και έτσι ξεκινά το μεγάλο ταξίδι του.
ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΛΥΚΕΙΟ
«Είμαι χρόνια με την γυναίκα μου. Είμαστε μαζί από την τρίτη Λυκείου. Παντρευτήκαμε όταν ήμουν 34, λίγο πριν γίνουμε γονείς».
ΜΠΑΜΠΑΣ ΣΤΑ 34
«Ο γιος μας Κωνσταντίνος είναι 5,5 χρόνων. Ο γιος μου είναι το πιο ωραίο κεφάλαιο στη ζωή μου. Ο ρόλος του πατέρα έχει πολλές δυσκολίες. Καταρχάς αλλάζεις ο ίδιος, δίνεις προτεραιότητα σε κάποιον άλλον, και όχι στον εαυτό σου. Πρέπει να ανακαλύψεις την βελτιωμένη εκδοχή του εαυτού σου, να την προβάλλεις μήπως και αλλάξει αυτός ο κόσμος… Πρέπει να δείχνεις κάτι καλό στο παιδί σου, για να το αντιγράψει, αν θέλει και όσο θέλει… Όταν τον αγκαλιάζω και ονειρεύομαι για εκείνον, αυτό που σκέφτομαι είναι να είναι χαρούμενος, να βρει τον δρόμο του, όχι αυτόν που θα του υποδείξει ο μπαμπάς του, η κοινωνία, αλλά ο ίδιος. Να είναι αληθινά ευτυχισμένος, να είναι γαλήνιος. Αυτό είναι κάτι που εύχομαι και σκέφτομαι πολύ τελευταία. Θέλω να είμαι γαλήνιος – τι ωραιότερο από αυτό;»
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
«Ακόμα και στην δουλειά μου, επιζητώ την γαλήνη. Δεν με ενδιαφέρουν ρόλοι και έργα, αλλά ονειρεύομαι ωραίες συνεργασίες με ανθρώπους που θα έχεις να πάρεις πράγματα. Εννοείται πως εύχομαι να είμαι ένας πρωταγωνιστής που θα τον ακολουθεί το κοινό για να ταξιδεύει μέσα από τις παραστάσεις του, και θα καταφέρνει να κάνει το κοινό να γελάσει, να συγκινηθεί, να σκεφθεί και γιατί όχι… να μετατοπιστεί. Για παράδειγμα, θυμάμαι πάντα την συνεργασία μου με τον Γιάννη Φέρτη, τον οποίο παρακολουθούσα σε ανύποπτες στιγμές και ένιωθα τυχερός που ήμουν δίπλα σε μια τέτοια ισχυρή προσωπικότητα. Πέρα από την υποκριτική του δεινότητα και το μέγεθος της σκηνικής του παρουσίας, ήταν τόσο μεγάλη προσωπικότητα, που ήταν κίνητρο για μένα να τον βλέπω πως λειτουργεί. Μετά από εκείνη την συνεργασία, αισθάνθηκα πραγματικά αλλαγμένος. Αυτό απολαμβάνω: Να μετακινούμαι».
»!){kind=link}
