Από το μυθικό μπλε του Βερμέερ στο international μπλε του Ιβ Κλάιν και πάλι πίσω στην Μπλε ταινία του Κριστόφ Κισλόσφκι, το μπλε της Ιουλίτας του Οδυσσέα Ελύτη, το navy blue, το royal blue και το Blue Moon της Έλα Φιτζέραλντ. Όλα τα μπλε του κόσμου μάζεψε στην αγκαλιά του ατελιέ της η Liana Camba και σχεδίασε τη νέα της συλλογή για το φθινόπωρο και το χειμώνα του 2019/20.
Τα σακάκια, σε αυστηρές, γεωμετρικές γραμμές κυριαρχούν πάνω στη νέα, γυναικεία φιγούρα, που επαναπροσδιορίζει τον δυναμισμό ενισχύοντάς τον με έξτρα θηλυκότητα, επιλέγοντας να παίξει με διαφορετικές υφές, σε όλους τους τόνους του μπλε, από light blue μέχρι midnight blue. Από το πρωί μέχρι το βράδυ. Από τώρα μέχρι αύριο, μέχρι «για πάντα». Η ευθεία σύνδεση του κάθε 24ώρου -που περνά και χάνεται-, με το μπλε, η απεικόνιση του άπειρου σε έναν καμβά, σε ένα ρούχο.
Το μπλε της Liana Camba ακουμπά πάνω σε μεταξωτά βελούδα, σε πλεκτά από σενίλ, σε μεταξωτά σατέν, άλλοτε ματ σαν τους κρυφούς πόθους, άλλοτε γυαλιστερά σαν την εύθυμη πλευρά των πραγμάτων, opac ή διάφανα, ανάγλυφα ή απαλά, δημιουργεί σύνολα σε απλές γραμμές που αγκαλιάζουν φιλικά το σώμα.
Οι ταφτάδες με μέταλλο ή με «πειραγμένα» πλισέ παίζουν πονηρά με το φως, τις υφές και τις σκιές για να ραφτούν, τελικά, σε βραδινές φούστες με όγκο και πουκάμισα με φουσκωτά μανίκια, που στέκουν σαν γλυπτά.
«Πάντα με εντυπωσίαζαν και με καθήλωναν οι άπειρες αποχρώσεις του μπλε, του ουρανού και της θάλασσας. Με ξεκουράζουν, με ηρεμούν, με ταξιδεύουν.
Δεν τις βαριέμαι ποτέ. Μπορώ να χαθώ μέσα τους για ώρα. Λένε ότι ενεργειακά, το μπλε είναι το χρώμα της επικοινωνίας. Ίσως επικοινωνούμε με το σύμπαν μέσα από το μπλε» λέει η ίδια η σχεδιάστρια, Λιάνα Καμπά.
Μπροκάρ μαντό και oversized ζακέτες, επιβάλλονται στην εικόνα, με «ζωντανά» λουλούδια που φυλακίζουν το μπλε όπως οι πίνακες του ιμπρεσιονισμού. «Κάποια μέρα, ένας από μας που δεν είχε μαύρο χρώμα, χρησιμοποίησε το μπλε. Ο ιμπρεσιονισμός είχε γεννηθεί» είπε ο Γάλλος ζωγράφος του 19ου αιώνα, Πιερ-Ωγκύστ Ρενουάρ, ορίζοντας την περιοχή της έμπνευσής του.
«Ποιο είναι το αγαπημένο σου χρώμα;» ρώτησε ο ιστορικός, Μισέλ Παστουρώ, αφιερώνοντας ένα βιβλίο του στην ιστορία του αγαπημένου χρώματος των δυτικών. Του μπλε. «Από το θαλασσί ως το βαθύ ναυτικό μπλε, η παντοδυναμία αυτού του χρώματος εκφράζεται πρωτίστως στα ρούχα που φοράμε, από τις εργατικές φόρμες ως τα πολυαγαπημένα τζιν. Είμαστε άραγε επαναστάτες ή κομφορμιστές όταν απαντούμε αυθόρμητα πως το αγαπημένο μας χρώμα είναι το μπλε;» αναρωτιέται ο συγγραφέας.
Η Liana Camba δίνει την απάντηση μέσω του δικού της μπλε. Το συνδυάζει με crispy λευκά πουκάμισα, με διάφανα, μεταξωτά φριζέ στολισμένα με φτερά, κορδέλες και παγιέτες.
Το βάζει μπροστά σε μεγάλους καθρέφτες σαν αντανάκλαση στο πολυδιάστατο της ύπαρξής μας και των ρούχων μας, σαν αντικατοπτρισμό στην τόλμη μας για τη ζωή.
Δε φοβόμαστε να κοιτάξουμε, δε φοβόμαστε να συστηθούμε στους εαυτούς μας εκ νέου.
