Αν θες να φας κάπου καλά στο λεκανοπέδιο της Αττικής, ρώτα την Άβα (Γαλανοπούλου). Έχει το ταλέντο να ανακαλύπτει τα καλά εστιατόρια με την πρώτη. Η Άβα λοιπόν έχει σύρει πολύ κόσμο μέχρι το Μικρολίμανο, για να πάνε στο Εντευκτήριο. ‘Ετσι και εγώ! Και ευτυχώς!
Όπως σημειώνει η Μανίνα Ζουμπουλάκη, που έχει πάει με την Άβα, στο εστιατόριο, “το «Εντευκτήριο» βρίσκεται στο τέρμα της Ακτής Κουμουνδούρου, που πήρε το όνομά της από την εντυπωσιακή Έπαυλη Κουμουνδούρου. Πιο πριν, λεγόταν Τουρκολίμανο, ως κατάλοιπο της Τουρκοκρατίας, και ακόμα πιο πριν, στην Αρχαιότητα, επί Θεμιστοκλή, λεγόταν Λιμάνι Μουνιχίας. Έγινε μια προσπάθεια να λανσαριστεί το Αρχαίο όνομα αλλά επειδή κλωτσάει στα Νέο-Ελληνικά, ξεχάστηκε. Η Έπαυλη Κουμουνδούρου κατεδαφίστηκε κάποτε, και ο Δήμαρχος Σκυλίτσης το 1967 σκέφτηκε το «Μικρολίμανο» − όνομα που ταιριάζει ταμάμ στο μικρό όντως, και γραφικό λιμανάκι του Πειραιά”.
Μπαίνεις στο εστιατόριο του Βασίλη Κόκκου (ο ίδιος έχει το Caprice στην Ύδρα) και νομίζεις πως είσαι στο ναυτικό σαλόνι. Βγαίνεις στη βεράντα και μαγεύεσαι! Νομίζεις πως είσαι στην Ύδρα! Η θέα είναι μαγική! Το φαγητό είναι υπέροχο, δοκιμάσαμε τέλειο κριθαρότο με γαρίδες, ψητές γαρίδες, δροσερές σαλάτες και ένα σπέσιαλ πιάτο με μελιτζάνες (θα το δείτε παρακάτω σε φωτογραφία). Τα θαλασσινά είναι σπεσιαλιτέ του «Εντευκτηρίου», και ταιριάζουν απόλυτα με το χώρο, όπως και με τη θέα: όλος ο Πειραιάς, από θάλασσα μεριά, απλώνεται στα πόδια σου.
Και για κλείσιμο, μην φύγετε χωρίς να έχετε δοκιμάσει τα αμυγδαλωτά με παγωτό και τo τιραμισού!!
