Με ενθουσιώδη χειροκροτήματα υποδέχθηκε το κοινό την απολυμένη Μαριέττα, δηλαδή την Κατερίνα Διδασκάλου, στην σκηνή του Βρετάνια το βράδυ της Δευτέρας, στην επίσημη πρώτη του έργου Απολυμένη που έγραψε ο πάντα καίριος Αντώνης Τσιπιανίτης και σκηνοθέτησε ο Κώστας Γάκης. Το έργο που λατρέψαμε πριν από μερικά χρόνια με την Μαρία Γεωργιάδου επιστρέφει με την Κατερίνα Διδασκάλου, η οποία αφού έσκισε για 4 χρονιές με την Πόρνη από πάνω -πάλι του Αντώνη- θέλησε να συνεχίσει την συνεργασία τους και να παρουσιάσει την δική της εκδοχή της Απολυμένης. Το αγαπάω πολύ αυτό το έργο, παίζει να είχα δει αυτή την παράσταση τουλάχιστον 10 φορές και προβλέπω άλλες τόσες να δω και αυτό το ανέβασμα. Το θέμα του έργου επίκαιρο και σχεδόν καθολικό καθιστά την παράσταση “δική μας ιστορία”. Γι’ αυτό και τα γέλια των θεατών δεν είναι τυχαία. Έχουν περιεχόμενο: πικρία, σαρκασμό, πληρότητα, ελπίδα. Ηρωίδα η Μαριέτα εργάζεται ως κοσμικογράφος σε μεγάλο γυναικείο περιοδικό. Η στήλη της θεωρείται κορυφαία στο είδος της. Πλούσιοι και διάσημοι κάνουν το παν για να δημοσιεύσει φωτογραφία τους. Η ζωή της είναι γεμάτη λάμψη, πάρτι, ταξίδια. Και μια μέρα απολύεται…
Όλες οι “πόρτες” κλείνουν, το τηλέφωνο σιωπά, τα καλέσματα ακυρώνονται, οι επώνυμες φίλες “εξαφανίζονται”. Η Μαριέτα ολομόναχη, χωρίς στήριξη από πουθενά, αγωνίζεται να επιβιώσει. Καθώς η μοναξιά και η πείνα την κυκλώνουν, συνειδητοποιεί πως πριν απολυθεί από τη δουλειά της ήταν απολυμένη από τον ίδιο της τον εαυτό, από την ίδια της την ζωή που την διέσχισε σαν υπνοβάτισσα χωρίς να γνωρίζει ποια είναι, τι θέλει, τι πραγματικά έχει ανάγκη. Και τότε όλα αλλάζουν.”Η Μαριέτα πάει παντού” ήταν ο τίτλος της στήλης της όταν εργαζόταν. “Η Μαριέτα πάει στην αλήθεια της” αποφασίζει να είναι πλέον ο τίτλος της ζωής της.
Η Κατερίνα είναι και εδώ εξαιρετική, το έργο υπέροχο, και δεν γράφω πολλά γιατί πρέπει να δείτε την παράσταση, αλλά θα κλείσω μόνο με την αγαπημένη μου φράση από το έργο “να μην σε απολύσει κανείς από τις απολαύσεις της ζωής!” Φράση ουσίας!
»!){kind=link}
