Στην ίδια σκηνή που έδωσε την μία και μοναδική της συναυλία επί ελληνικού εδάφους στις 18 Σεπτεμβρίου 1946, η Εντίθ Πιαφ έρχεται να “μαγέψει” ξανά το αθηναϊκό κοινό, με την Ελεονώρα Ζουγανέλη στο ρόλο της Πιαφ. Μου άρεσε αυτό που είπε η Ελεονώρα σε μια συνέντευξή της στο athinorama.gr ότι ¨Θα κάνω πολλούς να googlάρουν την Εντίθ Πιαφ!” Όπερ και εγένετο. Πολλά παιδιά και νέοι που έχουν δει την παράσταση έψαξαν να βρουν ποια είναι επιτέλους αυτός ο θρύλος της μουσικής. Κρίμα μόνο που δεν κράτησαν στην παράσταση τα τραγούδια στην γαλλική γλώσσα – θυμηθείτε όσοι το είδατε, τι ένταση και ανατριχίλα υπήρξε όταν τραγούδησε το Padam στα γαλλικά! Ο σκηνοθέτης της Πιαφ, Πέτρος Ζούλιας, που ανεβαίνει στο Εθνικό Θέατρο Rex – Σκηνή Κοτοπούλη (το 1946 ήταν η σκηνή της Μαρίκας Κοτοπούλη), μάς κάνει “δώρο” ένα ταξίδι στην γαλλική πρωτεύουσα του περασμένου αιώνα. Με μια από τις σημαντικότερες -νέες- εκπροσώπους του ελληνικού τραγουδιού να “γίνεται” η Πιαφ – βλέποντάς της δεν μπορούσα να σκεφτώ άλλη για να “γίνει” η Εντίθ Πιαφ. Εξαιρετική η Ζουγανέλη, σταθερή, τόσο δυνατή όσο και εύθραυστη όπως ακριβώς και η Πιαφ, μα πάνω από όλα υπέροχη φωνή! Βασιζόμενος στο κείμενο της Παμ Γκεμς (καίρια η μετάφραση του Αντώνη Γαλέου), ο Ζούλιας ακολουθεί σχεδόν τα γεγονότα της ζωής της μεγάλης Γαλλίδας όπως παρουσιάστηκαν και στο La vie en rose με την σπουδαία Μαριόν Κοτιγιάρ, και μέσα σε 2 ώρες και 45′ μαθαίνουμε την δύσκολη και συναρπαστική ζωή αλλά και την καλλιτεχνική πορεία της γυναίκας – θρύλου που κατάφερε με το ταλέντο της να περάσει τα γαλλικά σύνορα και να γίνει διάσημη σε όλη την Ευρώπη μέχρι την Αμερική. Από τους παριζιάνικους δρόμους που γεννιέται και περιφέρεται ως χαμίνι, τα γαλλικά καμπαρέ, το Γκερνί και το Ολυμπιά, τα ατυχήματα και τις εγχειρήσεις, τις εξαρτήσεις και τους άνδρες, τον Υβ Μοντάν και τον Έλληνα Τεό Σαγαπό, τον έρωτα και τον πόνο, και στη μέση το τραγούδι που μόνο αυτό έχει, με την τόσο χαρακτηριστική φωνή της που συνάδει με τον πόνο που έχει περάσει. Δίπλα στην Ελεονώρα, εξαιρετικοί ηθοποιοί, με πρώτη την Κωνσταντίνα Τάκαλου που υποδύεται την Μάρλενε Ντίτριχ, τον κο Λεπλέ Χρήστο Στέργιογλου που ανακάλυψε το “σπουργιτάκι”, ο Σαρλό Σπύρος Μπιμπίλας, την Αγία Τερέζα Ευγενία Δημητροπούλου που έχει σαν όραμα η κορυφαία τραγουδίστρια, η κολλητή φίλη Μυρτώ Αλικάκη, ο Τάσος Πυργιέρης και η Δήμητρα Σιγάλα, και γενικά όλοι. Για τον Πέτρο Ζούλια “η ιστορία της είναι μια σειρά από μοναδικά και ανεπανάληπτα θαύματα. Είναι ένα μαύρο παραμύθι, από αυτά που έγραψε η ζωή, αφήνοντας τους επαγγελματίες άφωνους και με περιορισμένη φαντασία. Ξεπερνά τις ηρωίδες του Ντίκενς και του Ουγκό η Πιαφ. Όταν κανείς προσπαθεί να αφηγηθεί την ιστορία της ζωής της περνά από τα πιο βαθιά σκοτάδια και από τις πιο άθλιες ανθρώπινες συνθήκες, για να βγει στο εκτυφλωτικό φως, στη χλιδή, στην παγκόσμια αναγνώριση. Η φωνή της έρχεται βαθιά μέσα από την ψυχή της, ίσως για αυτό να έγραψε ιστορία”. Η ιστορία της τραγουδίστριας που με μοναδικά όπλα της την έκφραση, το συναίσθημα, την φωνή και ένα μαύρο φόρεμα κατάφερε να μείνει χαραγμένη στη μνήμη μας και να ακούγεται ακόμα και σήμερα, 52 χρόνια από το θάνατό της, θα συνεχίσει να μας συγκινεί – με την φωνή της Ζουγανέλη- και του χρόνου, από το Εθνικό. Εκεί, στη σκηνή Κοτοπούλη όπου πριν από 69 χρόνια, πάτησε αδύναμα αλλά τραγούδησε στιβαρά το παριζιάνικο σπουργιτάκι…
