Η πρώτη παράσταση για το 2015 που είδα είναι ο Λίλιομ του Ούγγρου Φέρεντς Μόνλαρ και σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου, με τον Γιώργο Χρυσοστόμου στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Από τις Μεταμορφώσεις του Οβήδιου στο θρυλικό Αμόρε, δεν έχω χάσει παράσταση του κορυφαίου σκηνοθετη. Και πάντα βγαίνω με χαρά μετά από παράστασή του. Το έργο είναι υπέροχο και χαίρομαι που ξεκινά το 2015 έτσι. Κάπου μεταξύ ονείρου και ονειρικού, σαν παραμύθι που δεν θες να τελειώσει, ο σπουδαίος Γιώργος Χρυσοστόμου υποδύεται τον Λίλιομ. Λίλιομ σημαίνει στα ουγγρικά ο κρίνος, και στην αργκώ άνθρωπος του υποκόσμου. Ο Λίλιομ εργάζεται σε λούνα παρκ (μαγικές οι σκηνές που εκτυλίσσονται εκεί). Εκεί ερωτεύεται την γυναίκα του, αλλά χάνει την δουλειά του. Μετά από κάποιους μήνες, ακόμα άνεργος και θέλοντας να βρει χρήματα για να ζήσει την οικογένειά του, οργανώνει ληστεία όπου όλα πάνε στραβά και αυτομαχαιρώνεται. Οι δικαστές του ουρανού καταλαβαίνουν την αγάπη που κρύβει μέσα του και του δίνουν την ευκαιρία να ξαναγυρίσει στη γη.
Παραμυθένιες εικόνες, σκηνοθεσία με μαεστρία, και ένας θίασος που φαίνεται πόσο δεμένος είναι. Το έργο που μιλά για την αγάπη και το τί βρίσκεται μετά, ισορροπεί ανάμεσα στο τώρα και το μέλλον, το καλό και το κακό, την αγάπη και μόνο την αγάπη, το ρεαλιστικό και το υπερεαλιστικό, την υπέρβαση και την πίστη. Όλοι μα όλοι, οι ηθοποιοί είναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΙ! Λευτέρης Βασιλάκης, Άννα Καλαϊτζίδου, Γιάννης Κλίνης, Έμιλυ Κολιανδρή, Φιλαρέτη Κομνηνού, Ηλίας Μουλάς, Κίττυ Παϊταζόγλου και Σωκράτης Πατσίκας. Άλλο ένα συν της παράστασης είναι η μουσική της. Αυτή η μουσική που ξεκινά με μια βόλτα στα λούνα παρκ της εφηβείας σου, που περιέχει βαλκανικά τάνγκο και βαλς με έναν ρομαντισμό, που πολύ απλά σε ταξιδεύει…
